Onlangs bezocht ik mijn ouderlijk huis. In haar net iets te strakke jurk, waaronder een volumineuze boezem een weg probeerde te vinden, deed mijn moeder open. De schelle bel die mij altijd deed ontwaken, staakte dit keer. Ik had haar niet verwacht; jaren geleden was zij overleden na een val in haar keuken. De hematoom was niet meer operabel en een paar uur na de val liep het leven uit haar, nadat de beademing gestaakt was. Ik voelde haar laatste hartslag, en die van mij. Terwijl ze me de keuken inliet, zag ik dat de antieke, gekleurde plavuizen in de keuken intact waren gebleven, al waren de voegen behoorlijk uitgesleten. Ze functioneerden als knikkerbaan als zij kookte. De gerookte stukken spek, het eiermandje, de omgekeerde en geschaafde stukken hout van het halletje door mij tegen het kalkplafond aangetimmerd, alles leek niet veranderd. Op de vragen die ik stelde, gaf ze geen antwoord. In de woonkamer vond ik de geverfde kleuren-tv. Bruin was toen uit de mode, dus werd het ding rood geschilderd. De beeldbuis stond op twee houten blokken. Daarvóór lagen vier kinderen naar een programma te kijken. Ik ging ook liggen en mijn moeder liep naar boven met een glaasje whisky. Verschillende poesen die door de jaren heen waren verzameld, gingen op mijn rug liggen. We herkenden het eenvoudig zijn in en met elkaar. Na meer dan een uur kwam mijn moeder de trap af. Haar muiltjes hield ze vast. Ze had een zwarte rok aan met een witte blouse die erover viel. De parelketting schitterde door het schijnsel van verschillende lampjes die onderaan de trap stonden. Ik herkende haar niet. Het haar leek gegroeid, wimpers waren van ongekende lengte, de huid was glad als ijs, lippen staken gekleurd af tegen de bleke huid. De ogen leken groter. ‘Ben jij dat?’, vroeg ik. Het bleef stil. Statig liep ze naar beneden. Ongewild moest ik aan Assepoester denken. Het was twaalf uur, de muiltjes hadden niet gepast en ze werd weer terug in haar oude bestaan geduwd. Toen ik de voordeur sloot, bedacht ik dat ze stof was geworden. Toch Assepoester gelukkig.