Op de uitvaart zaten de intimi aan een aparte tafel, vrouw, kinderen, kleinkinderen en een verdwaalde schoondochter. Ze zaten erbij alsof verzuiling op het menu stond. U mag komen maar hoort er niet bij. De burcht is onoverwinnelijk, de slotgracht diep. De tafels aan de andere kant van de zaal werden opgewarmd met kopjes koffie en belegde broodjes. Veel te vroeg gegaan, in zijn stoel, hij las de krant, actieve man, ideale grootvader. De dood kwam en rook naar aarde. Het graf was gedolven – vader mocht naast zoon – het leven afgerond. Met goede voornemens vertrokken we huiswaarts.